5 października 2017

Odpowiesz?

Dlaczego tak często...


Dlaczego tak często zamiast docenić to co mamy, wciąż gonimy za czymś innym, lepszym?
Dlaczego myślimy, że właśnie ta następna rzecz da nam upragnione szczęście?

Dlaczego zamiast być dumni z tego, co osiągnęliśmy na ten moment wciąż uważamy, że jesteśmy "za mało"? Wciąż niewystarczający.

Dlaczego zamiast cieszyć się z każdego poranka, z tego że mamy szanse po raz kolejny otworzyć oczy, móc spojrzeć za okno, powiedzieć zwykłego, a zarazem magicznego słowa "dziękuję" do świata czy do Boga, budzimy się wkurzeni i sfrustrowani?
Jak wiele osób, dla których życie na Ziemi właśnie dziś się skończyło chciałoby się z Tobą zamienić?

Dlaczego zamiast wdzięczności tak wiele w nas narzekania?
Więcej mówienia i doradzania niż słuchania?

Dlaczego wciąż gonimy za kolejnymi sukcesami i tytułami, a zapominamy o tym, co naprawdę w życiu ważne?
Tak wiele wymagania a tak niewiele doceniania?
Więcej osądzania niż zrozumienia.
Egoizmu niż altruizmu?
Nieczułości niż empatii?

Fałszu niż szczerości?




Dlaczego dopiero w chorobie lub gdy dzieje się coś złego zaczynamy dostrzegać tak naprawdę to, co mamy?
Dlaczego zamiast cieszyć się każdą chwilą spędzoną z rodziną czy przyjaciółmi, doceniamy je dopiero po rozłące czy stracie. 
Dlaczego marnujemy swoje szanse, które są dla nas możliwością do prawdziwego rozwoju i spełnienia?
Dlaczego gdzieś tam głęboko wiemy co powinniśmy zrobić, a dlaczego tego nie robimy.
Dlaczego marnujemy swoje życie żyjąc nieswoim życiem lub dzieląc je z ludźmi, których tak naprawdę nie lubimy?

Dlaczego boimy się czasami zaryzykować?
Dlaczego tak dużo wiemy, a tak mało robimy?
Dlaczego mimo ciągłego bycia w towarzystwie i dużej ilości znajomych na facebooku jesteśmy tak naprawdę samotni?
Dlaczego lajki pod zdjęciem mają świadczyć o wartości człowieka?
Dlaczego tak bardzo próbujemy upodobnić się do innych, a zapominamy o swojej indywidualności i o byciu sobą.
Dlaczego wciąż szukasz na zewnątrz, gdy tak naprawdę wszystko jest wewnątrz?
Dlaczego ugaszasz swoją niepowtarzalność i próbujesz być zwyczajny i przeciętny?

Dlaczego tak uwielbiamy pławić się w kłamstwie, a uciekamy od prawdy?
Dlaczego bardziej boimy się pobycia samemu z sobą niż z obcą osobą?
Dlaczego tak wiele w nas zadufania/wyniosłości, a tak mało pokory?
Dlaczego wolimy słuchać innych niż głosu własnego serca?
Więcej zaufania do innych niż do samych siebie?
Tak wiele uległości, a niewiele asertywności?

Dlaczego zamiast słońca widzimy wciąż ciemne chmury?
Dlaczego zamiast osiągnięć widzimy wciąż niepowodzenia?
Ciemności zamiast światła?

Dlaczego mamy coraz więcej, a tak naprawdę jest nas coraz mniej?
Dlaczego jest w nas więcej zawiści niż szczodrości?

Nienawiści niż miłości?
Bierności zamiast aktywności?
Strachu zamiast pewności?
Lęku zamiast zaufania?

Pamiętajmy. Jesteśmy tutaj tylko na chwilę. I mamy obowiązek to wykorzystać i żyć pełnią życia.
Tylko życie w 100 % jest warte przeżycia.
W zaufaniu, otwartością serca i uśmiechem na ustach.

Nie pozwól sobie by Twoje życie wygasło za życia.
Przestań być martwy wciąż żyjąc.

Twoje życie jest największym darem, jaki posiadasz.
Obudź się i zacznij żyć.

Jeśli czytasz te słowa, wiedz że jesteś na tym świecie po coś więcej niż Ci się wydaję.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Instagram